Γιάννης Ζ. Παπιομυτογλου
ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΔΡΟΜΑΚΟΣ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ
Υπάρχει ένας δρόμος στο Ρέθυμνο που χάρις στη φροντίδα και το γούστο των κατοίκων του μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο ομορφότερος δρόμος της νέας πόλης του Ρεθύμνου. Είναι η οδός Αγαθαγγέλου Ξηρουχάκη στον Μασταμπά, που ενώνει την οδό Χατχημιχάλη Γιάνναρη με την οδό Ζαμπελἰου. Λόγω της στενότητάς του και λόγω του γεγονότος ότι στη νότια είσοδο έχει μερικά σκλιά, δεν κυκλοφορούν ούτε σταθμεύουν αυτοκίνητα και οι κάτοικοι της γειτονιάς έχουν αναπτύξει σχεδόν σε όλο του το μήκος γλάστρες με λουλούδια. Έχουν τοποθετήσει παγκάκια και καθίσματα για την πατροπαράδοτη «λόντζα». Έχουν περιγράψει με άσπρο χρώμα τις πλάκες του πλακόστρωτου δίνοντας έναν άλλο χαρακτήρα στον δρόμο.
Μιας και ανέφερα το πλακόστρωτο ας καταθέσω κάτι που ως παλαιότερος
γνωρίζω. Οι πλάκες είναι πολύ παλιές, από σιδερόπετρα, λείες και γυαλιστερές από
τη μακροχρόνια χρήση. Όμως δεν ήταν πάντα εδώ. Ο δρομίσκος δεν είχε πλακόστρωτο
και παλαιότερα ήταν αδιέξοδο και δε έβγαινε στην οδό Ζαμπελἰου. Κάποια στιγμή,
υποθέτω κατά τη δεκαετία του 1970 ή 1980 αφαιρέθηκε το πλακόστρωτο του παλιού ενετικού
λιμανιού, που ήταν επικίνδυνο λόγω ολισθηρότητας. Τότε κάποιος (υποθέτω ο
αείμνηστος κρεοπώλης Χάσικος που ήταν κάτοικος του δρόμου) πρότεινε οι πλάκες,
αντί να πεταχτούν, να τοποθετηθούν στην οδό Ξηρουχάκη, η οποία ξαφνικά έγινε
καλντερίμι.
Με την ευκαιρία
ας πούμε δυο λόγια για το Αγαθάγγελο Ξηρουχάκη, του οποίου το όνομα φέρει ο
δρόμος. Ήταν Επίσκοπος Κυδωνίας
και Αποκορώνου από το 1936 έως το 1958 και το 1945 διορίστηκε για ένα διάστημα
Γενικός Διοικητής Κρήτης. Υπήρξε λόγιος με αρκετές εκδόσεις στο ενεργητικό του,
όπως:
·
Ο Κρητικός
Πόλεμος (1645-1669), Τεργέστη 1908.
·
Η εν Κρήτη
επανάστασις του 1363-1366…, Αλεξάνδρεια
1932.
·
Η
Βενετοκρατούμενη Ανατολή, Κρήτη και Επτάνησος, Αθήνα 1934.
·
Το εμπόριον της
Βενετίας μετά της Ανατολής κατά τον Μεσαίωνα, Αθήνα 1940.
·
Εκκλησία Κρήτης : γερμανική κατοχή 1941-1945, Χανιά 1948
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου